واکنش‌های آلرژیک، حساسیت به مواد خاصی است که به آن‌ها آلرژن (حساسیت‌زا) گفته می‌شود. در اثر تماس این مواد با پوست، مخاط یا استنشاق و بلعیدن آن‌ها، سیستم ایمنی بدن فعال شده و فرآیند بروز حساسیت آغاز می‌شود. شدت حساسیت در اغلب موارد خفیف است، ولی گاهی این مشکل، تهدیدکننده زندگی است و نیاز به توجه زیادتری دارد.


شاخصه مهم این واکنش‌های آلرژیک، فامیلی بودن آنهاست به طوری که در افراد یک فامیل به دفعات مشاهده می‌شود. این مواد حساسیت‌زا می‌توانند هر چیزی و در هر جایی باشند، حتی در یک مطب دندانپزشکی.



آلرژن‌های دندانپزشکی

یکی از مهم‌ترین مواد آلرژی‌زا در دندانپزشکی «لاتکس» است، اعم از آن‌هایی که در طی درمان استفاده می‌شوند تا آن‌هایی که در دستکش دندانپزشکی به کار می‌روند.

لاتکس‌های دندانپزشکی به دو گروه لاتکس‌های طبیعی و مصنوعی تقسیم می‌شوند. پروتئین‌های موجود در لاتکس طبیعی می‌توانند باعث ایجاد واکنش‌های آلرژیک شوند. اگر بعد از تماس دستکش یا سایر فرآورده‌های لاتکس دچار خارش یا قرمزی پوست شدید، لازم است در مراجعات بعدی به دندانپزشک آن را بگویید تا دندانپزشک اقدامات لازم و استفاده از محصولات ایمن‌تر را مدنظر قرار دهد.

متهم بعدی داروی بی‌حسی است. شیوع آلرژی به این ماده، بسیار کم است. بسیاری از افراد مشکلات ناشی از ترس و نگرانی و وقایع مرتبط به آن را، به ماده بی‌حسی نسبت می‌دهند که صحیح نیست.

یکی دیگر از مواد آلرژن، نیکل است که در ترکیبات مواد دندانپزشکی به خصوص وسایل ارتودنسی وجود دارد. در افرادی که به بدلیجات حساسیت دارند، امکان آلرژی به نیکل وجود دارد.
اگر آلرژی دارید، آن را قبلا به دندانپزشک بگویید. اگر بعد از درمان دندانپزشکی هم علائم مرتبط با آلرژی را مشاهده کردید، آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید

علائم آلرژی در بیماران

آلرژی در یک بیمار می‌تواند طیف وسیعی از علائم خفیف تا شدید را در پی داشته باشد. این علائم می‌تواند با قرمز و متورم شدن خفیف ناحیه شروع شده و با چشم‌های قرمز و برآمده، آبریزش بینی، عطسه کردن و علائم تنفسی ادامه پیدا کند.

شدیدترین حملات مرتبط با آلرژی "شوک آنافیلاکتیک" است که علائم بلافاصله شروع شده و طی چند دقیقه پیشرفت می‌کنند. خوشبختانه بروز این آلرژی بسیار کم است.



افراد دچار آلرژی چه اقداماتی باید انجام دهند؟

اگر شما قبلا مشکلات مربوط به آلرژی را داشته‌اید، سعی کنید با بررسی موادی که با آن‌ها در تماس بوده‌اید، آلرژن‌ها را شناسایی کنید.

اگر آلرژی دارید، لازم است آن را قبلا به دندانپزشک بگویید و اگر تحت درمان‌های مرتبط با آلرژی هستید، با پزشک درمان کننده خود در مورد کارهای دندانپزشکی مشورت کنید.

اگر بعد از درمان دندانپزشکی هم علائم مرتبط با آلرژی را مشاهده کردید، آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.